Badour, Rosalie en Anastasiya tijdens het fotoproject. Foto: Mattijs Raadsen
In Elderveld loopt het project ZERO. Bewoners en professionals onderzoeken samen hoe we slimmer met energie kunnen omgaan. Daarbij gaat het niet alleen om techniek, maar ook om mensen. Wie zijn de mensen achter ZERO? In een serie artikelen stellen we hen aan je voor. Deze keer: onderzoeker Anastasiya Matyushkina.
Wie ben je en wat doe je binnen ZERO?
Ik ben onderzoeker aan de Radboud Universiteit. BinnenZERO onderzoek ik hoe bewoners de overstap naar schone energie beleven. Ik let vooral op bewoners die je meestal minder hoort. Hun verhalen deel ik met beleidsmakers en technici. Regels en techniek zijn voor iedereen hetzelfde, maar mensen niet. Wie vaak in een wok kookt, vindt een inductiekookplaat lastig. En de een heeft het in de winter sneller koud dan de ander. Hoe beter we elkaars behoeften kennen, hoe beter ons beleid.
Wat vind je bijzonder aan Elderveld?
Elderveld is divers en groen, en veel bewoners zetten zich met hart en ziel in voor activiteiten, zoals de Buitenspeeldag. Als onderzoeker vind ik dit interessant: huurders en huiseigenaren wonen er naast elkaar. Ze willen hetzelfde, een fijn huis en betaalbare energie, maar huurders zijn afhankelijk van hun woningcorporatie. Hier wordt de energietransitie concreet. Vinden we oplossingen voor beide groepen, dan leren we iets voor andere plekken.
Wat heb je van bewoners geleerd?
Ik sprak met veel bewoners en organisaties in de wijk. Ik vroeg hoe mensen thuis met energie omgaan. Wat bleek? Veel bewoners zijn zelf experts in energie besparen. De ene familie laat een druivenplant groeien voor schaduw in de tuin. De andere huurt zonnepanelen en zet de keukenapparaten aan zodra de zon schijnt. Ook leven veel mensen al heel duurzaam, zonder het zo te noemen. Geen auto hebben is bijvoorbeeld duurzamer dan een elektrische auto. Toch vinden we het advies van experts vaak belangrijker. Zonde, want bewoners kunnen veel van elkaar leren.
Wat kunnen bewoners van jouw werk zien?
Samen met kunstenaar Rosalie Apituley deed ik een fotoproject. Dat deden we met vrouwen die een taalcursus volgen in de wijk. Zij maakten foto’s van plekken die hun energie geven of kosten. En van hoe ze thuis met energie omgaan. Samen praatten we over hun gewoontes, zorgen en mooie momenten in Elderveld. Nu maken we plannen voor een tentoonstelling. Buurtgenoten kunnen zich dan herkennen in de verhalen. En professionals zien de wereld door de ogen van bewoners.
Wat hoop je voor Elderveld?
Mensen hebben al veel aan hun hoofd. Ze doen al veel om energie te besparen. Daarom vragen we niet om grote veranderingen. We zoeken oplossingen die passen bij wat mensen nu al doen. Techniek helpt alleen als mensen die vertrouwen. En dat zij echt centraal staan in ZERO.
Hoe gaat het verder?
Mijn gesprekken met bewoners zijn nu klaar. Ik ga analyseren en opschrijven wat ik heb geleerd. Na de kerst kom ik graag terug naar Elderveld. Dan praat ik met bewoners over hun toekomstbeeld voor de wijk.
Project ZERO
Iedereen speelt in ZERO een rol. Samen met bewoners bedenkt ZERO nieuwe ideeën en manieren van samenwerken. Die proberen we daarna samen uit. Een eerste voorbeeld is de koffiekar Bakje Leut, gestart door Ruimtekoers, een van de partners. Iedereen kan er zomaar aanschuiven. Je ontmoet er buurtgenoten, deelt ervaringen en denkt mee over energie in de wijk.
Kijk op zero-energieinelderveld.nl
