In memoriam Bram Steen

door admin

Bram werd lid van ons wijkplatform op 29 september 2016. Hij was afkomstig uit Vlaardingen, maar vond de liefde van zijn leven in Arnhem bij zijn vrouw Erica Bon. Samen kregen ze twee kinderen. Bram was ook een familieman. Zijn jongste broer volgde hem naar hem en trouwde met de zus van Erica. Beide gezinnen vestigden zich in onze wijk.

Bram was een openhartig man, recht door zee, die zei wat hij dacht en er niet om heen draaide. Hij had gevoel voor humor. Maar meer nog was zijn sterk sociaal gevoel en maatschappelijke betrokkenheid. Bram was iemand waar je niet gauw tevergeefs aanklopte voor hulp. Hij had zijn inbreng in de vergaderingen van het wijkplatform en schuwde de kritiek niet als dat zo te pas kwam. Hij werd lid van de werkgroep Veiligheid en Verkeer. Maar Bram was niet eenzijdig gericht op verkeer. De wijk ging hem ter harte, of het nu om verkeer ging, om speelmogelijkheden voor de kinderen, om het groen in de wijk. Het plan voor de waterspeeltuin werd door hem omarmd en hij heeft zich er voor ingezet. En hij was trots op het resultaat.

Bram was iemand die zichzelf ook wel kon relativeren. Vanuit de werkgroep Veiligheid werd de hondenpoepactie opgezet. Er zou een aanbeveling op het grote doek komen: ruim je poep op! De hondenpoepactie was iets war hij het niet mee eens was! Maar hij werd de projectleider! En dat was ook wel op de manier van: ifyoucan’t beat them, joint hem! Stiekem wat saboteren! Dat lag Bram ook wel.

Buurtpreventie was ook een project waar hij bij betrokken was. Frans Klein was toen voorzitter en diestopte. Bram werd voorzitter. Toen hij in de voorzitterstoel zat, ging hij achteroverhangen en keek aanmoedigend rond. Maar hij deed niks en zei ook niks. “Toe nou, Bram”, zei de vergadering. “Ja”, zei Bram, “ik wou maar eens even zien wat er uit jullie kwam!” “Nou”, zei Frans toen, “dan doe ik het zelf wel!” En zo werd Bram al weer spoedig verlost van dat corvee, want van voorzitter zijn hield hij niet.

Wie hem heeft gekend, weet dat Bram altijd wel vol ideeën zat. Hij was voor elke groep waar hij in meedraaide een onuitputtelijke bron van nieuwe ideeën. De uitvoering interesseerde hem wel, maar daar nam hij het voortouw niet. Wel deed hij mee.

Bram was ook iemand waar ja de vergadering nog een hele poos mee kon napraten, over van alles en nog wat. Daniëlle Onck vertelde dat ze altijd samen naar huis liepen, en dan kwam het niet aan op een kwartier meer of minder. Die ervaring had ik zelf ook. Op de laatste vergadering waar hij bij was raakten we aan de praat over de toeslagenaffaire en de achteruitgang van het HBO-onderwijs, zoals hij dat zag. Daar kon hij zich kwaad over maken – hij was oplossingsgericht.

Bram was een veelzijdig mens. Hij hield enorm van muziek, speelde gitaar en was lid van een band.

Hij was een christen.. Zijn naastenliefde en betrokkenheid had zeker ook zijn wortels in zijn christelijk geloof.

Maar op zondagmorgen 27 maart, heel vroeg,, stierf hij door plotseling hartfalen. Een onbeschrijfelijk drama en groot verdriet zijn familie en vrienden. Nu moeten wij hem missen. We wensen Erica, de kinderen, en zijn familie troost en sterkte en we denken in dankbaarheid terug voor wat hij heeft betekend, in het bijzonder in ons wijkplatform en de wijk.

Gerelateerde berichten