In dit nummer van Elderveld Nieuws zetten we Ria Huls in het zonnetje. Ria is dit jaar 25 jaar bestuurslid bij de wijkvereniging. Ze oogt met haar bijna 78 jaren als een krachtige en sociaal zeer betrokken vrouw, die ook nog eens goed weet wat ze wil.
Hoe is dat nu zo precies begonnen, lang geleden?
“Zo’n dertig jaren geleden ben ik door Frans Kleijn gevraagd voor het organiseren van cursussen. Die was toen al heel actief binnen Elderveld. Ik had daar helemaal geen ervaring mee. Maar ik was uiteraard wel bekend met organiseren. Eerst op school als leesmoeder en later met activiteiten in het documentatiecentrum van de Kringloop. Mijn dochters zaten ook op tennis en al snel werd ik gevraagd voor de jeugdcommissie.”
En wat doe je dan allemaal als vrijwilliger?
“De meeste tijd gaat voor mij zitten in het organiseren van de cursussen, die echt voorzien in een behoefte. Doordat het (financieel) bereikbaar is voor mensen. Daarvoor zoek ik zelf ook actief naar nieuwe docenten. En organiseer alles wat erom heen speelt. Ik heb steun aan Rudie Nillesen, die vanuit het wijkkantoor veel administratieve zaken afhandelt. En Jan Rutjes die als penningmeester sinds jaar en dag het financiële deel voor zijn rekening neemt. Samen met Jan Rutjes en Willem Zwijnen vormen we het driekoppige bestuur van de wijkvereniging. Waar Willem zich bezighoudt met het organiseren van activiteiten als Koningsdag, Sinterklaas etc. Daarnaast zit ik nog in Elderveld Schoon. En ben aanspreekpunt voor de inmiddels dertig prullenbak adoptanten. En ik zit natuurlijk in de Groen Divisie.”
Wat geeft je nu eigenlijk de meeste voldoening?
“Het klinkt misschien eenvoudig, maar eigenlijk is dat de voldoening van als zaken voor elkaar komen. En dat gaat toch echt niet altijd van een leien dakje. Een leuke anekdote is dat een cursist die vaker niet aanwezig was, vroeg of ik hem dan niet gewoon thuis kon komen ophalen. Blijkbaar kon hij dit zonder blikken of blozen vragen.”
Heb je nooit gedacht om er eens mee te stoppen?
“Tussentijds ben ik vanwege gezondheidsklachten ook wel eens tijdelijk gestopt. Anderen hebben het toen overgenomen. Maar zijn ook weer snel gestopt. En Rudie gaat binnenkort met pensioen. Maar blijft gelukkig toch nog actief als vrijwilliger betrokken. Als dat niet zou zijn, dan was ik er wel mee gestopt. Voor de werkgroepen vind ik het belangrijk dat de samenwerking met de gemeente soepel verloopt. Dat wij als een volwaardige partner worden gezien.”
Wat zie jij als grote veranderingen in de afgelopen jaren?
“Bewoners met kinderen zijn er in eerste instantie bij hun school en overige activiteiten betrokken. Inmiddels is de oudere generatie op leeftijd en wil graag het stokje overdragen. Ik zie daarin vaak terug wat mensen van thuis hebben meegekregen. Steek je je handen uit de mouwen? Of blijf je liever aan de zijlijn staan? Het is ook wel herkenbaar aan bijvoorbeeld het onderhoud van tuinen in de wijk. Niet iedereen heeft groene vingers. Maar vroeger zorgde je er gewoon voor dat het er netjes uit zag. Toch zie ik steeds meer betrokkenheid vanuit grote thema’s als milieu. Dus wellicht ook het besef dat niet alles vanzelf gaat. En dat we elkaar nodig hebben.”
Interview: Léon Regli
Foto: Cor de Vrieze
